Backstage bij Dailynoted: Annemarieke

Hallo allemaal!

Vorige week woensdag was aan Sharon de eer om ons nieuwe projectje te openen. Elke week zal een van ons, op volgorde, jullie een kijkje achter de schermen laten zien, en vandaag is het mijn beurt!

Als allereerste een foto van "mijn domein". Sinds ik terug ben uit Engeland, heb ik zo'n beetje de Tuinkamer overgenomen. Hier doe ik al mijn projecten, ontbijt en lunch ik, teken, schilder en lees ik, en schrijf ik bovendien mijn artikelen voor Dailynoted. Doordat de kamer zo veel ramen heeft, is er een heerlijk natuurlijk licht, perfect om bij te schilderen. En als het mooi weer is gooi ik de openslaande deuren open naar de tuin, om van het zonnetje te genieten. Als ik ergens tot rust kom, is het hier wel!

Veel meiden hebben net zo'n grote liefde voor schoenen  als voor tassen, hier hoor ik alleen echt niet bij. Al trouw heb ik zo'n drie jaar dezelfde tas, en hier doe ik echt álles mee. Vroeger mijn schooltas, precies groot genoeg om je boeken in te proppen, maar klein genoeg zodat het niet zo'n overdreven opval tas is - nu mijn shop/logeer/sjouw/alles tas. Dit is dan ook wel te zien, want de rits is stuk, de schouderband raakt steeds los, en de randen zijn tot op de draad versleten.. maar toch wil ik geen andere tas.

 Voor mijn nieuwste kunst-projectje ben ik theezakjes aan het sparen. Zoals jullie zien heb ik er al aardig wat, een stuk of 500, maar helaas heb ik er nog lang niet genoeg. Wat ik van plan ben om te maken vergt duizenden theezakjes, dus ik zal nog even door moeten sparen!

Misschien niet een van de meest indrukwekkende boekenkasten, met maar een paar boeken, maar juist die paar zijn genoeg voor mij. De meerderheid van de boeken op mijn plank, eigenlijk bijna allemaal, zijn Harry Potter boeken. Natuurlijk in het Engels, en als je goed kijkt, zie je dat het oranje boek "Harry Potter en de gevangene van Askaban", in het spaans is. (ik moest een boek lezen voor Spaans, dus ja, wat verwacht je dan van een HP-fan?) Maar mijn twee meest bijzondere boeken zijn toch wel de twee grote rode.

"De sprookjes van Andersen" en  "De sprookjes van de gebroeders Grimm". Beiden boeken zijn gedrukt in 1962. Ik heb deze juweeltjes voor, kun je het geloven: 2,50 per stuk gekocht in een kringloopwinkel. De boeken hebben de originele vertaling, en zijn dus ook veel duisterder dan de versies die nu uitgegeven worden. Ook de illustraties zijn net zo betoverend als de sprookjes zelf!

Een ander project waar ik op dit moment mee bezig ben is een muurschildering. Zo'n beetje de dag nadat ik terugkwam uit Engeland, beval mijn moeder mij om de muur in de logeerkamer te bekladden, en deze opdracht kon ik natuurlijk niet afslaan. Hij is nog (lang) niet af, maar het begint al wat te worden. Ik heb er onderhand zo'n 17 uur al aan geverfd, en zal dat waarschijnlijk moeten verdubbelen.

Ja, betrapt. Mijn poes, Miyax, is de schuldige voor alle typfoutjes in mijn artikelen! Deze heerlijke schat gaat altijd net op mijn toetsenbord liggen, als ik een stuk moet schrijven. Als ik de krant lees slaat ze ook nooit de plank mis trouwens. Volgens mij kan ze het gewoon aanvoelen; als ik de linkerpagina aan het lezen ben, gaat ze daar gezellig op liggen, en als ik het dan vervolgens opgeef om om haar heen te lezen, en naar de rechterpagina ga, besluit ze plotseling op te staan en zich op de rechter te nestelen... héél irritant!

Iedereen heeft wel een favoriet T-shirt, vest of spijkerbroek die ze cóntinu aan hebben, en er haast in wonen. Nou, ik heb mijn badjas tot mijn paleis verklaard. Zonder mijn duster kan ik echt niet leven. Het was dan ook een onwijze uitdaging toen het bleek dat hij niet in mijn koffer naar Engeland pastte, en ik hem dus een jaar niet aan kon. Maar nu ik weer thuis ben, kan ik weer heerlijk luieren in mijn 'paleisje'!

Last, but definately not least, mijn niet zo kleine verslaving: Friends! Mijn 'Guilty Pleasure' is toch echt uitgegroeid tot haast een hobby, en moet daar mijn vader voor bedanken/verwijten. Het begon allemaal met het kijken van de show op tv, vervolgens kwam mijn vader aan met de box-set, omdat wij tweetjes er al compleet verslaafd aan waren, maar omdat dat blijkbaar nog niet genoeg was voor meneertje, kocht hij een jaar geleden box-set nummero dos, alleen voor het feit dat daar 'unseen-clips', 'deleted scenes' en andere exteraatjes op staan.. nou pap, je wordt bedankt hoor, zo kom ik natuurlijk nóóit meer van mijn verslaving af!

Always

Lots of Love,
xxx
Annemarieke

Irene bezoekt de Lady Fair

Maandag was er een Lady Fair in een dorp vlakbij mijn woonplaats. Ik had er nog nooit van gehoord, dus ik zal jullie eerst even vertellen wat het is ;).


De Lady Fair wordt georganiseerd voor meiden/vrouwen die graag op de hoogte blijven van fashion, beauty, gadgets workshops en ga zo maar door. Er staan allerlei visagisten, schoonheidsspecialisten, kappers en dergelijke. Ook zijn er kleren en sieraden te koop. Het is een beetje vergelijkbaar met de huishoudbeurs, maar dan wat kleiner. Ook gaat de opbrengst van de entree naar Pink Ribbon. Zoals de naam het al zegt: de Lady Fair staat helemaal in teken van de vrouw!
Maandag ging ik dus naar de Ladyfair, samen met mijn zus en moeder. Toen we binnenkwamen, stond er echt een mega lange rij, dus we moesten eerst even wachten. Nadat we entree hadden betaald, mochten we ons meteen opgeven voor een winactie; je kon namelijk een professionele fotoshoot winnen. Bij de ingang stond een tafeltje van Pink Ribbon. Je kon daar allerlei dingetjes kopen: tassen, sieraden, strikjes, maar ook van die klikbare fietslampjes. Wij hebben twee pakjes gekocht, dus we hebben in totaal vier fietslampjes; twee witte en twee roze. Echt superleuk, en de opbrengst gaat ook nog eens naar Pink Ribbon. Toen gingen we naar de eerste zaal. In de eerste zaal stonden allerlei kledingrekken van kledingwinkels en schoonheidsspecialisten. Er stond ook een manicurestandje, daar kon je je nagels laten doen.
Maar omdat er zo’n lange rij stond, liepen wij eerst maar door. Toen kwamen we in een zaal met allerlei kappers en masseurs. Je kon daar je haren laten knippen, krullen of stijlen. Ook kon je allerlei haarproducten kopen van CHI. Bij dat standje heb ik een goody-bag gekregen, met allerlei proefmonstertjes, foldertjes en kortingbonnen. Onder andere zat er een haarmaskertje voor gekleurd haar in en een klein shampoo potje. Ook kon je je laten masseren, maar helaas stond daar ook een rij dus na een paar minuten liepen we naar het volgende standje: er stond nog een kraampje met schoenen, helaas waren de schoenen die ze mee hadden genomen niet zo bijzonder. Mijn moeder kende de vrouw die achter het kraampje stond, dus daar hebben we even mee staan praten. Daarna gingen we naar de volgende zaal. Daar stond een bak met visjes! Je kunt je voeten en/of handen in de bak doen, en de visjes zwemmen meteen naar je voeten en/of handen. Ze verwijderen elk stukje dode huid, en na een behandeling van ca. 30 minuten heb je een hele zachte huid! Ik had het wel eens op televisie gezien, maar nog nooit geprobeerd. Toen heb ik wel even mijn handen in het water gehouden. Het is een heel raar idee, maar het doet niet pijn, het kietelt alleen een klein beetje. Verder stonden er nog allerlei standjes met cosmetica,
tupperware en informatie over permanente make-up. Nadat we alles hadden bekeken, gingen we nog even een drankje halen en na-babbelen. Toen we thuis waren, ben ik meteen op bed geploft.


Het was echt superleuk, maar er is wel een minpuntje: de Lady Fair wordt namelijk alleen in de provincies Friesland, Groningen en Drente gehouden.
Benieuwd of er binnenkort ook een Lady Fair bij jou in de buurt wordt gehouden? Kijk dan hier.

“Be who you want to be, not what others want to see”

Liefs,
Irene.



Bron foto's