Recensie: Sam leest A Game of Thrones

Game of Thrones is HUGE. De hele wereld lijkt wel te zijn gevallen voor deze geweldige fantasyreeks van George R.R. Martin. Wees niet gevreesd, ik heb tot nu toe enkel A Game of Thrones gelezen, oftewel: het eerste deel. Eigenlijk ben ik ook van mening dat ze de serie A Song of Ice and Fire hadden moeten noemen, zoals de reeks oorspronkelijk getiteld is, maar goed, dat even terzijde. Wat ik probeerde te zeggen is dat jullie niet bang hoeven te zijn voor spoilers, aangezien de meesten allang bij seizoen twee gearriveerd zijn en ik me dus helaas nog moet beperken tot numero uno.

Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik ondertussen een behoorlijke fangirl aan het worden ben, een virus waar ik voorheen nauwelijks mee besmet ben geweest (alleen Harry Potter heeft me ooit zo weten te boeien) maar wat nu in al zijn hevigheid toegeslagen heeft. En dat wil bij mij wel wat zeggen: stiekem hoop ik dat Zweinstein zich in de hemel bevindt. Kortom, ik ben dus behoorlijk bevoordeeld wat betreft mijn mening over A Game of Thrones, maar ik zal mijn best doen er een objectief en samenhangend geheel van te maken zonder teveel referenties naar het goddelijke uiterlijk van Jon Snow (dat we niet kunnen zien in de boeken, maar he, laten we de karakters uit de serie even in ons achterhoofd houden tijdens het lezen).

Allereerst heeft de schrijver gewoonweg godsgruwelijk veel fantasie, iets wat ik enorm kan waarderen. Alles in het boek is tot in het kleinste detail uitgewerkt: van de harnassen tot de beschrijvingen van gezichten tot de landschappen en de kastelen. Er zijn dan ook meerdere kaarten toegevoegd als bijlage, waaronder een plattegrond van King’s Landing. In combinatie met de beelden die je hoofd hebt van de serie heb je het idee alsof je het boek ingezogen wordt. Door de perfecte beschrijvingen kost het je geen enkele moeite om je in te beelden dat je een onzichtbare aanwezige bent in de wereld van A Game of Thrones. De enorme fantasie van de schrijver is ook terug te zien in de verscheidenheid aan huizen en personages: voor ieder huis (inclusief baandermannen) zijn wapentekens en bijbehorende kleuren bedacht en alle belangrijke huizen kennen ook nog een eigen spreuk en hebben een lijst van de leden die tot het huis behoren. Op deze manier schept Martin tegelijkertijd ook orde in de chaos die ontstaat dankzij de vele details. 

'Winter is coming' en de schrikwolf: de spreuk en het wapen van de Starks.

Daarnaast zijn de karakters ook erg goed uitgewerkt. Geen enkel personage is per definitie goed of slecht: alle hoofdpersonen hebben een aantal eigenschappen die ze uniek en menselijk maken. Hierdoor zijn de personages herkenbaar en is het eenvoudig om je in te leven in hun situatie.

Gelukkig is dit alles niet verbonden aan een trage en verwarrende schrijfstijl, waar ik bijvoorbeeld erg veel last van had bij Lord of the Rings. Er wordt weinig gebruik gemaakt van metaforen, symbolisme en andere vormen van figuurlijk taalgebruik. Het verhaal draait om de plottwisten en niet om het taalgebruik: de lezer wordt op geen enkele manier afgeleid van de gebeurtenissen in het boek. Wat ik ook erg fijn vond was het wisselend perspectief, waardoor de verhaallijnen op een overzichtelijke manier door elkaar kunnen lopen. Ook is het leuk om soms een kijkje te krijgen op dezelfde gebeurtenissen vanuit twee verschillende standpunten. 

 

Vreemd genoeg is het verloop van de gebeurtenissen ook meteen het grootste minpunt van het boek. De opbouw van het verhaal is tenenkrommend langzaam: de eerste tweehonderd pagina’s heb je geen idee waar Martin naartoe wil. Het lijkt wel alsof de opbouw bijna tweederde van het boek beslaat en alle actie in één klap daarna volgt, met een climax van Daenerys’ verhaallijn als slot. Ook dit open einde kon ik niet enorm waarderen. Ik hoop dus dat de spanningsopbouw in de volgende delen van de serie beter verdeeld is.

Tot slot nog even een ode aan Jon Snow, mijn favoriete personage, die ik eventjes wil roemen om zijn koppigheid, sexyheid, dapperheid, nederigheid en loyaliteit. En natuurlijk om zijn hotness in de serie, ook al moet ik dat eigenlijk buiten beschouwing laten in een boekrecensie. 

Wat vind jij van Game of Thrones? Een terechte hype of niet?

Let’s keep the moon awake and do electric boogiloo.

Liefs,

Sam

Annemarieke hield een Harry Potter Marathon!

Hallo allemaal,

Zoals ik jullie misschien al wel heel hyper heb verteld, heb ik vorige week donderdag (ja, ja, op mijn dag nog wel) samen met mijn engelse vrienden, een heuse Harry Potter Marathon gehouden!
Voor dat je nu denkt; “oké, serieus.. heb je geen leven ofzo?” Het was stiekem onwijs gaaf en gezellig! Ik heb samen met een groep vrienden alle 8 films achterelkaar gekeken.. wat dus in totaal 26 uur is. Zónder pauze!
Om het toch een beetje spannend te maken, hebben we, naast alleen maar films kijken, gezorgd dat we een heleboel eten en drinken in huis hadden! Maar als je iets doet, moet je het ook goed doen, dus natuurlijk aten we Harry-Potter gerelateerd voedsel. Lees: Pumpkin-juice, Chocolate Frogs (helaas geen levende), Bertie Botts ever Flavour Beans, en niet één maar twee zelfgemaakte cakes. Ik zou namelijk samen met een vriendin een cake maken, maar we hadden nooit op dezelfde dagen vrij, dus besloot zij een Monsterbook of Monsters-cake te maken, en ik eentje met Hogwarts erop. *zie hieronder* Hij bestaat uit een margriet kookboek-recept cake, een dikke laag marsepein, en vervolgens 4 lagen verschillende soorten chocolade. Het beschilderen alleen al duurde me 5 uur.. ja, ik heb tijd teveel.

Omdat we ook gezellig in de sfeer te blijven, besloten we de kamer te decoreren met heuse “Floating Candles” om zo onze persoonlijke “The Great Hall” te creëren. Aangezien veiligheid voorgaat, en we niet onder het hete kaarsvet wilde belanden, hebben we elektrische kaarsjes gebruikt in plaats van echte.

Als toetje (of midnight-snack om half 5 ’s morgens) had ik een stuk of dertig Chocolate Frogs gemaakt. Ze waren erg goed gelukt! Met grote dank aan mijn geweldige (ook licht harry-potter-verslaafde) vader, die de vormpjes had besteld op internet en ze helemaal van Amerika heeft over laten sturen. We hadden zelfs de doosjes uit de film nagemaakt, en de magische kaartjes met heksen en tovenaars erbij gedaan! Nogmaals:  we houden van uitbundig.

Als ik heel eerlijk ben moet ik toch toegeven dat ik 10 minuutjes mijn oogjes even had gesloten, en ik wakker schrok van “het moment met de slang” in Deathly Hallows.1 , maar dat was toen ook wel al onderhand om 6 uur ’s ochtends.
Ik heb een geweldige (twee) dag(en) gehad, en raad het dus ook zeker aan iedere Fan aan dit ooit nog eens te doen. Als je namelijk zo verslaafd bent als ik, dan moet je dit gewoon ooit een keer gedaan hebben.. weer iets van mijn “Try-before-you-Die” lijstje afgevinkt!

(En natuurlijk kwam iedereen verkleed, zoals men doet in Engeland!)

Always

Lots of Love,

xxx

Annemarieke

Sam moet haar liefde voor fantasy delen

Wat doe je als het bijna vakantie is, het profielwerkstuk is ingeleverd en je voor het eerst sinds het begin van je examenjaar weer vrije tijd hebt? Juist, dan ga je FANTASY LEZEN :D Oke, oke, ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat jullie niet allemaal zo enthousiast zijn als ik, maar jullie kennen het
wel: als je iets helemaal geweldig vindt moet je het gewoon delen. En dat is precies wat ik ga doen!

Wees niet gevreesd, jullie zullen niet meteen in larpende wereldvreemde nerds veranderen. Dit proces zet zich schijnbaar pas in gang als je honderden fantasyboeken hebt gelezen en aangezien jullie waarschijnlijk nog dummies zijn op dit gebied  hoeven jullie niet te vrezen voor jullie social status. Zijn jullie er klaar voor? Dit zijn mijn drie favoriete series:

Titel: Zeven Wateren serie (Dochter van het Woud, Zoon van de Schaduwen, Kind van de Profetie, Erfgenaam van Zeven Wateren, Ziener van Zeven Wateren)
Auteur: Juliet Marillier
Hoe en wat: Met stip mijn favoriete fantasyserie. Juliet Marillier schrijft epische boeken die zich afspelen in de wereld van de Kelten. In alle romans van Zeven Wateren vertolkt een vrouw de hoofdrol, dus girl power alom! Aangezien je na Zeven Wateren vast en zeker meer wilt lezen kan ik jullie ook de Kronieken van Bridei, Wildewoud en Hartenbloed aanraden. Of je leest gewoon al haar boeken, maar dan ben je nog wel een tijdje bezig.

Titels: Lycidas, Lilith (het is een trilogie maar het laatste boek is helaas alleen nog maar verkrijgbaar in het Duits, schade...)
Auteur: Christoph Marzi
Hoe en wat: Christoph Marzi beschrijft op magistrale wijze het levensverhaal van weesmeisje Emily Laing, die dankzij een sprekende rat kennis maakt met de ondergrondse metropool van Londen. Samen met haar beste vriendin, haar stiefvader/briljante alchemist/droogkloot/verteller Wittgenstein en de elf Mauritius Melkwit op zoek gaat naar haar ouders. Tijdens deze zoektocht maken ze natuurlijk allerlei geweldige en verschrikkelijke avonturen mee. Gigantisch pluspunt is het belang van mythologie, allerlei goden uit de Egyptische, Griekse en christelijke mythologie komen tot leven. Aanrader!

Titel: The Kingkiller Chronicles
Auteur: Patrick Rothfuss
Hoe en wat: Deze serie moet je gewoon in het Engels lezen want wat schrijft deze man goed! De geweldige, dappere, magische en in mijn hoofd übersexy hoofdpersoon Kvothe vertelt zijn levensverhaal in drie dagen, en elke dag waarop hij vertelt beslaat een heel boek. Je zal wel denken, wat heeft die knakker allemaal meegemaakt dat er drie dikke boeken over volgeschreven kunnen worden? Te veel om op te noemen dus. Ik denk dat de flaptekst van deel één wel genoeg zegt:

I have stolen princesses back from sleeping barrow kings. I burned down the town of Trebon. I have spent the night with Felurian and left with both my sanity and my life. I was expelled from the University at a younger age than most people are allowed in. I tread paths by moonlight that others fear to speak of during day. I have talked to Gods, loved women, and written songs that make the minstrels weep. 


My name is Kvothe. You may have heard of me. 


Dit is voorlopig misschien wel even genoeg. Voor de gevorderde lezer raad ik ook nog Artemis Fowl, His Dark Materials, A Hitchhikers Guide To The Galaxy, The Hunger Games en The Dwarfs aan, stuk voor stuk pareltjes van boeken.

Veel leesplezier!

Let's keep the moon awake and do electric boogiloo.


Liefs,
Sam