Op een prachtige lentedag, lang, lang geleden (5 mei
2006) kwam mijn vader thuis met het toen nieuwste album van de Peppers: Stadium
Arcadium. Ik was toen, met mijn elf jaartjes, niet erg geïnteresseerd in muziek
die te gecompliceerd was, en luisterde in de auto alleen mee. Toen ik een
aantal jaar later mijn eerste iPod Nano – en laatste, overigens. Hij leeft nog
steeds en alleen een iPhone kan op de plaats komen van deze oude rot, mijn
trouwe vriend, wat een avonturen hebben dat blauwe apparaatje en ik beleefd
zeg. Maar dit artikel gaat niet over mijn iPods en Apple-fandom, dus back to the subject – in ontvangst mocht
nemen, heb ik overenthousiast alle bekende albums uit mijn vader zijn
uitgebreide collectie erop gegooid: Amy Winehouse, Leonard Cohen en – jawel –
de Red Hot Chili Peppers.
Ik kwam niet veel verder dan het luisteren naar Snow en
Dani California, maar ik vond de muziek toch wel aardig. Langzaam begon ik zelf
andere muziek op te sporen, en zo’n 2000 nummers later raakte het album nogal
op de achtergrond, kwam in de vergetelheid, ergens in een donker hoekje van
mijn iTunes-bibliotheek terecht.
Tot mijn vader een weekje geleden een liedje zong. Dat op
zich is niets bijzonders, hij zingt altijd allerlei dingen (‘Brick to brickl, hey!’
‘Please read the letter that I
wrote…’) en deze week was het ‘Dream of Californicaaaaation’. Wat meteen
vijfduizend belletjes bij mij deed rinkelen. Het was een nummer dat nog steeds
ontbrak op mijn iPod, omdat ik, iedere keer dat ik weer een nummer van de
Peppers tegenkwam, niet verder kwam dan denken ‘oh ja, Californication is ook
zo’n nummer dat ik nog moest downloaden…’.
Maar op die schitterende middag, ongeveer een week
geleden, ging het balletje na vijf jaar dan eindelijk rollen: ik schafte het album Californication aan, en
dat was nog maar het begin.
Nu ik terugkijk op een week met een hoog Pepper-gehalte,
mag ik concluderen dat ik ze behoorlijk GEWELDIG vind. Nog een paar albums
verder, ik ben verslaafd. En daarom wijd ik deze prachtige post speciaal aan
hen, een soort Ode aan de Peppers, mag je zeggen.
Ik zou nu een nummertje kunnen opzoeken, uitleggen wat de
betekenis is, bladibla, maar dat vind ik saai. En als ik het saai vind, doe ik
het niet. That’s life, sorry.
Wat niet wegneemt dat ik veel van jullie lezertjes hou,
en daarom heb ik voor jullie mijn favorieten van dit moment verzameld, in de
hoop dat ik jullie ook aan kan steken met de Pepperness.
BRACE
YOURSELF, 3, 2, 1 …
By The Way
Dani California
Otherside
Als je dit nog leest hoop ik dat je A. al bijgekomen bent
van deze overweldigende muziek, jezelf al van de grond geschraapt hebt, je bureaustoel
weer rechtop hebt gezet en niet al te veel hoofdpijn meer hebt van die flinke
smak op de grond die je maakte toen je letterlijk van je stoel viel toen je in
aanraking kwam met deze grandioos geweldige muziek of B. nog moet luisteren,
maar zoveel interesse hebt in mij, mijn artikels, gebazel en Daily Noted en zo
ALSNOG de Peppers gaat luisteren.
Anders vind ik je niet meer aardig.
Grapje, ik hou van jullie allemaal, je zou nu toch wel
beter moeten weten (;
Sommige van jullie zullen er al bekend mee zijn, andere weer niet. Ik heb het over de site Freerice.com.
Dit is een site waar je door middel van een educatief spelletje te spelen rijstkorrels kun winnen. Deze rijstkorrels worden weer door de organisatie aan arme landen gegeven. (Via the world food programme) De organisatie heeft dan ook twee doelen:
Gratis onderwijs verstrekken voor iedereen. (Provide education to everyone for free)
Helpen de hongersnood tegen tegaan door gratis rijst te leveren aan hongerige mensen. (Help end world hunger by providing rice to hungry people for free)
Deze doelen kunnen zijn mogelijk maken door de sponsoren die mogen adverteren op hun site.
Het is allemaal heel simpel. Je kunt een Engels grammatica spelletje doen als je de site op start, of onder het kopje 'Subjects' een ander vak / andere taal kiezen. Hierna krijg je steeds een multiple choice vraag en het is de bedoeling dat je het juiste antwoord aan klikt. Per juist antwoord verdien je 10 rijst korrels, het tikt dus al snel aan. Als je graag wilt onthouden hoeveel je spraart over spaart meerdere momenten kun je een account aanmaken, hierop wordt onthouden hoeveel rijst jij al hebt gespaard.
In Augustus 2011 werden maar liefst 227.231.370 korrels verzameld en in heel 2008 waren het er 43.942.622.700.
Dit project loopt al een aantal jaren en persoonlijk vind ik het echt een top idee! Het is niet 'simpelweg' geld doneren vanaf je bank thuis, je moet er zelf echt wat voor doen en hopelijk steek je er nog wat van op. Ik vind het ook een mooi gebaar dat je echt per rijstkorrel speelt aangezien je dan ook weet waar je het voor doet. Niet zomaar geld doneren voor ontwikkeling en wie weet waar het heen gaat of wat er mee gedaan wordt, maar voor dit specifieke voedsel. Je kunt free rice ook volgen op twitter.
Ga jij mee doen aan dit project?
Laat mij dan weten wat je verzameld hebt!
Stay Beautiful, x
- Refuse to settle for anything less than butterflies
Hallo allemaal! Speciaal voor Jetske, een artikel over de lessen van mijn eerste week op school
hier in Engeland.Mijn eerste week op deze Britse school zit er nu op en eerlijk
gezegd keek ik nu al heel erg uit naar het weekend! Ondanks dat ik eigenlijk
niet veel anders doe dan naar school fietsen (jaja, ik heb speciaal een fiets
gekocht hier, ik ben ten slotte wel een echte Nederlander) en de lessen bij te
wonen, is het allemaal erg vermoeiend. Aangezien alles maar dan ook ALLES in
het engels is (en dan ook nog eens met een fors Noords- accent), is mijn brein
continue bezig en zodra ik thuis kom wil ik dan ook eigenlijk niets liever dan
meteen naar bed. Het is niets ernstigs en zal na verloop van tijd natuurlijk
ook steeds minder worden, maar toch is het wel irritant om elke les lang en
breed te lopen geeuwen. Ook geen goed beeld voor de leraren, die denken vast:
Zijn mijn lessen nu al saai?” Wat absoluut niet het geval is!
Ik heb vier vakken: Sociologie, Psychologie, Drama en Theater en
Art en Design. Sociologie, waar ik het minst van verwachte, blijkt onwijs interessant te zijn!
Het is niet alleen maar teksten lezen en onderzoeken bestuderen, het is veel
meer filosoferen gezamenlijk met de hele klas. Het is dus ook meer praten dan
schrijven (wat ik helemaal niet erg vind ). Het gaat allemaal over het sociaal
zijn, niet alleen binnen je familie en vriendengroep, maar ook nationaal,
internationaal, op scholen, de overheid etc. etc. Ik ben dus toch erg blij dat
ik dit vak heb gekozen, ondanks dat ik in het begin nog wat twijfels had.
Verder is Art &Design het paradijs voor mij, ik moest en een heftige “Hallelujah”-
uitkreet onderdrukken en drie keer flink zuchten, voor ik een beetje gekalmeerd
was, toen ik mijn lokaal in liep; Alle muren hangen vol met onwijs-spectaculaire-kunstwerken
en er zijn triljoen lades met verschillende soorten stof, verf, ijzer, hout,
penselen, papier en andere materialen.. het is alsof ik op de kunstacademie
zit! Ook krijgen we hier allemaal een A3-tekenblok , die je zo vol mogelijk
moet proppen met oefen schetsen, voorbeeld plaatjes, foto’s, tekst en wat niet
allemaal, om je uiteindelijke kunstwerk goed uit te werken en voor te bereiden.
Drama en Theater is ook onwijs leuk, we performen iets van 4 toneelstukken dit
jaar en we zijn al meteen begonnen met oefenen en het stuk analyseren etc. De
leraar is erg aardig, en had al snel door dat ik geïnteresseerd was in niet
alleen het acteren, maar ook het artistieke gedeelte, en gaat daarom zoveel
mogelijk rekwisieten, achtergronden en andere decorstukken mijn kant op
schuiven!
Het enige vak wat niet zo denderend is, is Psychologie, aangezien het echt veel
te makkelijk is en alles heel lang word besproken en word uitgerekt. Hopelijk
word het in de komende weken meer uitdagender.
De school is klein, vergeleken met mijn vorige school in Nederland, en heeft
(maar) 800 leerlingen. Aangezien er hier maar twee jaargangen zijn, 16 tot 17
jaar en 17 tot 18 jaar, zitten er dus nog steeds 400 studenten op hetzelfde
niveau, wat aardig wat is. Wat een enorm verschil is, is dat ik mijn vakken
altijd in hetzelfde lokaal heb. Ik heb dus 4 lokalen waar ik les in heb, wat
het vaste lokaal is van de leraar, wat voor hen dus ook een pluspunt is, omdat
ze niet hoeven te wisselen van lokalen. Prettig! De Engelsen studenten zijn redelijk terughoudend en afwachtend,
maar het is natuurlijk nog maar de eerste week, wie weet krijg ik daar snel
verandering in! Naast mijzelf zijn er nog 4 andere uitwisselingsstudenten; een
Italiaans, een Zwitsers, een Zweeds en een Duitse meisje. We hebben dus altijd
elkaar nog!
Groetjes vanuit Engeland, Barrow-in-Furness!
Lots of Love, xxxAnnemariekeP.S.
Never Tickle a Sleeping Dragon.P.P.S En,
nee.. ik hoef geen schooluniform te dragen.
Vandaag ga ik jullie vertellen over het fenomeen 'tribute concerten'. Wat doe je als een band niet naar Nederland komt om daar een fantastisch optreden te geven? Je stelt zelf een band samen om een tribute concert te geven. Wat doe je als de band uit elkaar is / er enkele of de gehele band overleden is? Je houdt een eerbetoon, in vorm van een tribute concert.
Ik hoor jullie hersenen al kraken 'Whut? Tribute concert?' Nou, leuk dat je het vraagt! Een tribute concert is een concert waar liedjes van een bepaalde band opgevoerd worden, maar niet door de band zelf. Enkele voorbeelden?
Freddie Mercury tribute concert, 20 April 1992.
Freddie Mercury, de frontman van Queen, overleed 24 november 1991. De overige 3 Queen-leden besloten om, ter nagedachtenis aan Freddie, een groot concert te houden. Het concert, dat wereldwijd live werd uitgezonden, begon met korte optredens van een aantal bands, waaronder Metallica, Extreme, Def Leppard, en Guns N' Roses. Tussen de optredens door werden op grote videoschermen beelden van Mercury vertoond.
De tweede helft van het concert namen de overgebleven drie leden van Queen het hef in eigen hand. Zij werden bijgestaan door veel zangers en gitaristen, waaronder Axl Rose, Slash, Roger Daltrey, Tony Iommi, Mick Ronson, Elton John, George Michael, Seal, Paul Young, Annie Lennox, Lisa Stansfield, David Bowie, Robert Plant en Liza Minnelli.
Paramore Allstars Tribute Concert, 9 september 2011.
Een iets kleinschaliger concert, maar toch onwijs tof: het Paramore tribute concert. Ik was hier zelf bij, en het was echt heel erg gaaf. De Paramore Allstart Tribute Band bestaat uit Hinne Winterwerp (Only Seven Left), Pim de Mol (MakeBelieve), Sun Park, Steve Bolinde (Make It Count) en Olga Meulendijk, en ze hebben deze coverband opgericht om eenmalig optreden te geven, om een eerbetoon aan Paramore te geven - aangezien Josh en Zac besloten hebben met de band te stoppen, red. -
In ieder geval, ik was er dus bij afgelopen vrijdag en ik heb echt genoten! De band was ontzettend goed, het klonk echt als Paramore. Ik heb ook heel veel respect voor de zangeres, Olga Meulendijk, die alle liedjes binnen twée dagen (!) in heeft moeten studeren, omdat de oorspronkelijke zangeres, Simone van Os, helaas een keelontsteking opliep. Dus, Olga, als je dit leest, je bent geweldig!
Na afloop van dit spetterende concert kwamen mijn vrienden en ik Pim de Mol tegen - ja, Pim, de drummer van MakeBelieve! Ik ben al een tijdje heel erg fan van MakeBelieve en Pim, dus ik vond het super dat ik 'm zag. Ik vertelde dat ik fan van hem was, en toen hij mijn shirt zag - een MakeBelieve bandshirt, speciaal aangetrokken haha - kreeg ik éen van z'n drumstokjes waar hij die avond mee gedrumd had! Echt, je had me deze avond niet blijer kunnen maken. Nu staat het drumstokje heel mooi naast m'n poster van MakeBelieve met handtekeningen, hihi. (Sidenote: ook ben ik gitarist Marvin van MakeBelieve nog tegengekomen deze avond, which means dat ik al 3 van de 5 MB leden ontmoet heb, hoe cool is dat?!)
Micheal Jackson Tribute Concert, 8 Oktober 2011.Binnenkort, 8 Oktober, Cardiff, Wales, Engeland, komt er een tribute concert ter ere van The King Of Pop. Er zijn al vele concerten voor Micheal Jackson in elkaar gezet, maar dit beloofd éen van de grootste te worden, met artiesten als 3T, Alexandra Burke, Beyoncé, Cee Lo Green, Christina Agulaira, Craig David, Leona Lewis, Ne-Yo, Pixie Lott en nog vele anderen. Er zijn nog kaartjes te koop, beginnend vanaf 55,- dollar.
Ik vind tribute concerten erg tof, mits er goed wordt gespeeld. Zijn jullie wel eens bij een TC geweest? Van welke band/zanger zou je graag een TC willen zien?
You'll always regret what you don't say, Liefs, Sharon.
Voor ik ga beginnen over Janet Devlin, eerst even een leuke mededeling. Dailynoted heeft nu een officiële poster. En dat is niet alleen voor ons positief, maar ook voor jullie! Print de poster uit, hang hem op & mail/tweet/facebook daar een foto van naar Dailynoted! Zo kan je kans maken op een leuke prijs (wat we nou nog even geheimhouden). Hang de poster op in je school, favoriete jongerencentrum, supermarkt, gemeentebord, winkels, muziekschool, etc. Overal waar jij denkt dat mensen komen die Dailynoted leuk zullen vinden! Wel altijd eerst toestemming vragen, voor je deze poster ophangt. We willen niet dat je door ons in de problemen komt!
Janet Devlin (16) deed drie weken geleden auditie voor X-Factor UK. Ze komt uit een klein plaatsje, Gortin, in Noord-Ierland. Janet was extreem nerveus voor deze auditie. Wauw, wat een stem en wat een mooi en lief meisje ook! Ik heb dit filmpje nu al iets van 15x gezien, in twee dagen. Ik ben er echt helemaal verslaafd aan. De manier waarop haar stem klinkt, op 3:49 bijvoorbeeld, echt geweldig. Ook vind ik haar outfit erg leuk!
Tot volgende week! Vergeet niet de poster op te hangen he! :)
Iedereen weet het, vandaag ontstond er tien jaar geleden een zwarte bladzijde in de wereldgeschiedenis. Ik had eigenlijk een andere post ingepland voor vandaag, maar ik vind het belangrijk dat iedereen even aan alle mensen van 9/11 denkt. Ook op dit moment gaan mensen nog dood aan deze ramp, door de luchten en gassen die ze op die dag inademde (die kanker veroorzaakt). En natuurlijk leiden nog elke dag mensen van het verdriet.
Ik was vijf op negen september tien jaar geleden, en ik weet maar heel weinig van die dag. Het enige wat ik me herinner is de TV in mijn woonkamer met het beeld van het tweede vliegtuig dat door de tweede Twin Tower heenvloog.
Natuurlijk is de hele wereld hier al een paar dagen mee bezig, er zijn morgen dan ook veel TV-progamma’s die met 9/11 te maken hebben:
19:00 – 10 jaar 9/11: Telefoongesprekken vanuit de Twin Towers –SBS 6
20:00 – The fireman’s story – RTL 4
20:15 – 9/11: De dag dat die wereld veranderde – Nederland 2
20:30 – 10 jaar 9/11: 102 minutes that changed America – SBS 6
23:05 – 10 jaar 9/11: De kaping van vlucht 93 –SBS 6
En ga zo maar door. Er zijn maar liefst 2,976 mensen dood gegaan die dag, waaronder één Nederlander en één Belg. Laten we alle twee-duizend-negen-honderd-en-zes-en-zeventig mensen herdenken vandaag, en hopen dat zoiets nooit meer gebeurt!
Volgende week weer een normale post van Iris, tot snel.
De
scholen zijn weer begonnen. Overal. Geen uitzondering mogelijk.
Ikzelf
behoorde tot de gelukkige groep mensen uit het noorden, die nog het allerlangst
kon genieten van de welverdiende zeven weken pure rust. Maar nu we er allemaal
weer tegenaan gaan, kan het er zomaar insluipen: stress. Nieuw jaar, nieuwe
kansen. Ikzelf begin nu aan mijn vijfde jaar, en in de voorgaande vier jaar heb
ik een hoop geleerd. Bijvoorbeeld dat deze periode van het jaar belangrijk is,
wil je aan het eind niet omkomen in de stress.
Een
rijtje tips van de professional (lees: blogger die vindt dat ze met haar vier
jaar ervaring nou toch eindelijk eens kans maakt op die titel, waar blijft mijn
certificaat?), hoe kom ik dit schooljaar
stressloos door?
1 Plannen, plannen,
plannen
Niet
het leukste gedeelte van je schoolcarrière, maar wel erg belangrijk. Moet je
over drie weken een vijfduizend woorden tellend verslag inleveren voor
filosofie, en een presentatie houden bij biologie over ons brein? Stel het niet
uit tot de laatste avond, maar begin er op tijd aan. Natuurlijk hoef je niet de
middag dat je het op hebt gekregen al halverwege te zijn, of van je week een
rooster op de seconde nauwkeurig samenstellen (08:00:00 opstaan, 08:03:15 naar
het toilet, 08:05:09 kleding uitzoeken, et cetera et cetera), maar een beetje
voorwerk en vooruitdenken kan geen kwaad. Geef jezelf een deadline: aan het
eind van de week heb ik het bouwplan voor mijn verslag filosofie klaar,
inclusief vijf of zes argumenten voor mijn standpunt, en begrijp ik de stof
waarover ik moet presenteren voor biologie. Je hoeft jezelf echt niet keihard
af te straffen als je je eigen deadline niet haalt (‘Bad Dobby! Bad Dobby!’), maar probeer wel voldoende
zelfdiscipline op te brengen er aardig in de buurt te komen.
2 Geen chaos!
Zorg
voor een opgeruimde werkomgeving. Een rommelbakje met pennetjes en stickertjes,
boekenleggers, paperclips, een zeepje, haarmasker, gumassortiment en je nieuwe
nagellak werkt nogal afleidend. Berg dat soort prulletjes op, en geef jezelf de
ruimte: werken op 15 cm3 is niet erg prettig. Hou de boel ook
geordend: in je pennenlaatje horen geen bikini’s, en in je make up-doos heeft
een passer niets te zoeken. Zo voorkom je dat je voor je daadwerkelijk aan je
huiswerk kunt beginnen, eerst vijf eeuwen op zoek moet naar je geodriehoek.
Gebruik
niet één blocknote voor zeven verschillende vakken, maar hou het overzichtelijk
door A. een map met tabbladen of B. voor ieder vak een apart schrift aan te
schaffen. Als je notities Engels door je Latijnse vertalingen heen lopen, en je
het verschil tussen wis- en scheikunde niet meer kunt zien, is het einde zoek.
Van chaos om je heen wordt je daarnaast nóg chaotischer, wat de boel niet ten
goede zal komen.
Andere
‘afleiders’, zoals je laptop, mobieltje, de iPad en je nieuwe lievelingsboek
moeten ook ruim baan maken als jij moet leren. Weet je van jezelf dat je de
verleiding waarschijnlijk niet zult kunnen weerstaan, en over tien minuten
achter Twitter te vinden zal zijn? Spreek dan met jezelf af dat je na dit hoofdstuk,
of ieder half uur, even je Twitter mag checken en maximaal drie Tweets mag
versturen. Zo hou je jezelf in de hand, en verdoe je niet drie uur op
Twitter/Facebook/Hyves/MSN/[insert other waste of precious time in HERE].
3 Begin uit school
niet direct aan je huiswerk, of zoek een moment waarop jij het sterkst bent
Voor
de meeste mensen werkt het niet om direct uit school alweer aan je huiswerk te
beginnen. Als ik na een anderhalf uur durende reis dan eindelijk die klamme bus
verlaat, sta ik niet bepaald te springen voor drie paragrafen wiskunde. Meestal
drink ik even een kopje koffie, kijk een aflevering Dr Who à 45 minuten en ben
dan klaargestoomd om er keihard tegenaan te gaan. Mijn lijf is er ook een
beetje op ‘getraind’ dat ik ongeveer een uur na de Geweldige, Grandioze en
Geniale busreis aan mijn huiswerk ga beginnen, en mijn hersens snappen dus ook
wanneer ze weer worden geacht te focussen.
Weet
je van jezelf dat je juist op je sterkst bent als alles er nog kersvers in zit?
Begin dan gewoon direct. Zoek een moment waarop jij weet dat je het best in
vorm bent.
4 Vergeet niet te
ontspannen en jezelf te belonen voor je harde werk en noeste vlijt (oeh, wat klinkt dat
laatste toch heerlijk oudbollig)
Is
het je gelukt, heb je je eigen deadline gehaald? Is je kamer al een week – naar
eigen maatstaven – erg netjes? Trakteer jezelf op een middagje film of koop die
geweldige DVD-box waar je je nu al drie maanden om hebt verlekkerd. Je zult
merken dat hoe efficiënter je werkt, hoe meer tijd je overhoudt. En die tijd
kun je mooi steken in het doen van leuke dingetjes, zoals Dr Who kijken. Of
Charlieissocoollike (zie Annemarieke’s post van deze week) stalken.
Vergeet
ook niet tijd voor jezelf vrij te maken en te ontspannen. Kom je om in het
huiswerk, verzuip je zowat van al die stof die je op moet nemen? Ga lekker in
bad, neem een chocolademasker of ga even in het park zitten. Werken voor school
is hard, het leven van de middelbare scholier is zwaar, we mogen best een
moment voor onszelf claimen. Werk geen vijf uur non-stop achter elkaar door,
haal adem en ontspan! Laat gaan die stress. Zolang je maar niet een
sollicitatie doet naar de titel ‘Miss Chaoot en Uitstelster 2011 – 2012’ hoef
je je nergens druk om te maken. Leg die ladder niet te hoog voor jezelf.
Natuurlijk, haal eruit wat erin zit, maar vergeet niet: goed is goed genoeg.
And, above all: don’t forget to have a supermegaawesomefoxyhot
time!
Cookiemonster eigenlijk Sid heet. Ja, het blijkt echt zo te zijn. In 2004 heeft Cookie Monster het een keer over zijn kindertijd en daar zingt hij in het nummer The first time me ate cookie; 'Me was just a mild-mannerd little kid. In fact, back then, me think me name was Sid. Yeah, yeah.' Het liedje gaat over de eerste keer dat Cookie Monster een koekje eet en hij verteld dat hij voor dat moment Sid heette. Daarnaast tweet Cookie Monster in 2010 nogmaals dat hij Sidney heet. "Me wasn't born with name 'Cookie Monster'. It just nickname that stuck. Me don't remember me real name .. Maybe it was Sidney?"
Dus het klopt echt!
Er een gen is dat je een hekel aan broccoli geeft Onderzoekers hebben een gen ontdekt dat bepaald hoe goed iemand tegen bittere groentes kan. Een bepaalde smaakpapil ( hTAS2R38) reageert op een stof die in bittere groente zit zoals Broccoli en Koolraap. Je genen bepalen hoe gevoelig deze hTAS2R38 smaak papil is voor deze stof. Voor de ene persoon is het dus bitterder dan voor de ander.
Een man uit Soedan met een geit trouwde. In 2006 is Charles Tombe, uit Zuid-Soedan, betrapt op het uitvoeren van seksuele handelingen met een geit. (Tombe was op dit moment wel dronken.) Aangezien er in Zuid Soedan een wet is dat mannen met de vrouw moeten trouwen wanner zij dit doen, moest Tombe ook deze geit trouwen om de eer van de geit te herstellen. Dit begon allemaal als een grapje om Tombe te vernederen, maar aangezien hij het spelletje mee speelde moest er een echt huwelijk plaatsvinden. Tombe noemde zijn toekomstige echtgenote Rosa.
Rosa kreeg uiteindelijk ook een zoon, waarvan Tombe natuurlijk niet de vader was. En spijtig genoeg overleed Rosa een jaar na het huwelijk toen zij een plastic zakje probeerde te nuttigen. Tombe zorgt momenteel nog voor haar zoon. Per ongeluk bereikte dit verhaal de media en werd zo wereldwijd bekend.
Ik durf erom te wedden dat iedereen die dit artikel nu leest, wel eens op Youtube is geweest. Vast ook wel iedereen heeft daar wel eens, naast muziek, een filmpje op gekeken. Mensen die een "artikel" doen via een filmpje word een Video-blogger of een Vlog genoemd. Een van de meest bekende youtubers, en video-blogger is Charlie McDonnall een Engelse student. Misschien heb je wel eens van hem gehoord. Op Youtube is hij bekend als "Charlieisocoollike".
Charlie maakt veel komische filmpjes over zijn dagelijkse leven, een gebeurtenis, een recente activiteit, een recept, boek en nog veel meer. Ook schrijft en zingt hij liedjes en heeft hij een hele eigen stijl. Hier dus een aantal van zijn leukste filmpjes, ik ben benieuwd of jij ze net zo leuk vind als ik.
Ooit met een Amerikaans accent geprobeerd te speken? Het is voor Engelse net zo moeilijk om te doen als andersom, wat een grappig resultaat geeft!
Een van mijn favorieten: een goedlopend gedicht over het verlangen naar een snor.
Altijd al willen weten hoe je ballon-dieren kunt maken? Bekijk dan zeker dit filmpje!
Meer weten over Charlie zelf? Hier 148 vragen beantwoord in 2.25 minuten. Doe dat maar eens na!
Hopelijk heb je van zijn filmpjes genoten. Kende je Charlie al? Zo ja: wat is jouw favoriete filmpje?
Al een tijdje ben ik helemaal verliefd op flakie nagellak; ik kan erg moeilijk uitleggen wat het is, het is iets dat je gezien moet hebben. Ikzelf vind het net alsof er sneeuwvlokjes op je nagels zitten, een combinatie van glitters en topcoat.. Het is moeilijk uit te leggen, haha. Kijk zelf maar naar deze prachtige nagellak!
Prachtig, ik vind het echt ontzettend mooi. Ik heb 5 lakjes gekocht op de site enchantra.eu en ik ben er heel erg blij mee. Ze waren binnen twee dagen binnen, goed stevig verpakt en ze zagen er fantastisch uit. Ik kocht de kleuren 04, 07, 08, 09, 10 & 13. Ik draag nu zwarte nagellak met flakie 10, en ik vind het er zo magisch uit zien!
Wat vinden jullie van flakies?
"Wears batman capes and oversized hats. Scatters black petals on Rei Kawakubo's doorsteps and serenades her in rap. I wish I was Daria but I get too excited about things like candy to be deadpan all the time."-Tavi Gevinson.
Tavi Gevinson begon op 11-jarige leeftijd met haar blog 'The Style Rookie'. Nu, vier jaar later, wordt Tavi gezien als een betrouwbare modecriticus, een high-fashion muze, en een celebrity blogger. Ze zit front row bij modeshows, verkoopt haar eigen shirts en verschijnt vaak in (of zelfs op de cover van) modetijdschriften. Tavi koopt haar kleding vooral bij kringloop- en tweedehandswinkels. Ze krijgt (lucky her!) ook erg vaak kleding van bekende modemerken.
Wat vind ik van Tavi? Haar kledingstijl, zelf omschrijft ze het als 'grandmother on ecstasy', spreekt mij niet altijd even veel aan. Maar wow, wat heeft dat meisje een lef! Ze draagt whatever ze leuk vindt, zelfs als de rest van de wereld dat niet vindt. Ze is nu al zó ver gekomen en haar schrijfstijl is echt geweldig.
Zo zou ik het liefste alle lege muren in mijn kamer decoreren.
Love this look! Zou het zo dragen, maar dan zonder het kroontje.
Zwarte lippenstift. Tavi kan het hebben!
Deze look vind ik ook echt top, zou er alleen andere schoenen bij dragen.
Leuk accent: madeliefjes tussen de veters.
De schoenen vind ik wat minder...
Wat doen jullie hier nog? Ga naar www.thestylerookie.com! Ik ben een trouwe volger, ookal vind ik sommige outfits echt echt echt niet mooi. Go, hup, naar The Style Rookie! Als jullie maar weer terug komen naar Dailynoted.
De vakantie is (bijna) afgelopen. Maar om nog even in de ‘spirit’ te blijven vertel ik jullie vandaag over het kamp waar ik deze zomer naartoe ben geweest.
De organisatie die het kamp had samengesteld heet Simbo (wat ik vaak verwarde met de naam van mijn kat; Simba). Simbo bied heel veel jeugdvakanties aan, ik koos voor het kamp ‘Beach Action'. Het kamp stond dus in het teken van het strand, we zijn ook bijna elke dag naar het strand geweest. Veder heb ik gesurft, gekanood, gezwommen en heel veel op het strand gelegen. Op een gegeven moment ben ik zelfs inslaap gevallen op mijn handdoek en heel erg verbrand :S.
Ik (rechts) met mijn vakantie vriendinnetje; Lisanne (links)
Surfles
Het Simbo kampterrein
Een stukje van de groep
Ik heb een fantastische week gehad, leuke activiteiten, leuke mensen. Wat wel jammer was, was dat er veel jonge kinderen waren, niet dat ze niet aardig waren. Maar ik had graag wat meer mensen van mijn leeftijd gezien. Het eten veel heel erg mee, mijn vorige kamp-eet-ervaringen van de vorige keren waren niet zo goed, maar bij Simbo was het prima. De leiding was ook super leuk, we hebben heel veel gekaart samen en ook gelachen.
Ik zou Simbo zeker aanraden, ze hebben voor ieder wat wils. Maar je hebt ook andere organisaties/kampen. Ik heb even wat onderzoek gedaan en 3 interessante/maffe kampen op een rij gezet:
- Boomhuttenkamp (YMCA) "Ben je niet bang om hoog in de bomen te klimmen en daar een platform te bouwen? Heb jij er altijd al van gedroomd om zelf een supergrote boomhut te maken? Uniek in Nederland is dit primitieve kamp op niveau!" - Harry's Magical England (Vinea) "Ook zo'n fan van de films en de boeken? Waan je in de wereld van Harry Potter tijdens het bezoeken van een aantal belangrijke filmlocaties in Zuid-Engeland. Deze magische tour boordevol hoogtepunten mag je niet missen!" - Het Hotel (OKEE jeugdvakanties) "Hoe zou het zijn om je eigen hotel te hebben? Deze week ontdek je het! Je wordt opgeleid voor een rol in een echt hotel dat we samen gaan opzetten. Gastvrouw of ober, entertainer of kok, beveiliger of directeur: wat zou er bij jou passen?"
Ben jij op kamp geweest, of is dat niks voor jou?
Xx. Iris
'Just living is not enough'
Ps: ik ga morgen voor het eerst van mijn leven naar een Nederlandse middelbare school, spannend!
Good morning dear fella’s!
Zondagavond stond Muse op Reading Festival. Helaas voor mij mocht ik er onder geen beding heen (‘Hoe bedoel je, niemand anders mag mee? Denk je dat je alleen mag?’ ‘Hoezo, meer dan 200 euro?’ ‘Je ben nog nooit op een festival geweest, en dan wil je naar zo’n groot festival in Groot Brittannië? Op eigen houtje?’ et cetera et cetera).
Gelukkig was de BBC zo lief om toch een groot gedeelte uit te zenden. Tot een uur ’s nachts ben ik keihard losgegaan op Muse, in de woonkamer, in m’n pyjama met als enig gezelschap een fleece dekentje - ik was vergeten mensen uit te nodigen voor een Party Grande, wat, achteraf gezien, een heel goed idee was. En toen realiseerde ik me: ik ben wel echt een diehard.
Het enige waar ik deze week ook nog over kan praten, is hun geweldige optreden.
‘Hoi Rosalie, hoe gaat het?’
‘Goed, heb je Muse gezien zondagavond?’
‘Ah, ik ben zo misselijk hè, en die hoofdpijn wil ook niet weg.’
‘Anders kijk je Muse op Reading terug. Dat is zo geweldig, dat je al je zorgen vergeet.’
‘Wat ga jij doen vanmiddag?’
‘Muse voor de achtste keer terugkijken denk ik, hoezo?’
En zo gaat het door. En door. En door.
Dus, ik waarschuw jullie maar alvast: pwoper artikel deze week. Al ga ik het natuurlijk niet alleen over Muse houden, voor alle anti’s onder ons.
Mijn ‘werktitel’ was ‘Rosalie: editor’s choice’. Zoals je al raadt (toch?), een artikel met allerlei leuke dingetjes die ik jullie allen aanraad. Dat gaik ook doen, zij het een hoop Muse-gerelateerde dingen.
Let the games begin!
Boek
Genomineerd voor Het Beste Boek is … *trommelgeroffel* Artemis Fowl van Eoin Colfer!
Een korte samenvatting van het verhaal met dank aan de heren van Bol.com:
“Artemis Fowl is een twaalfjarig crimineel meesterbrein, belust op macht en geld en immer in gezelschap van zijn boomlange bodyguard Butler. Wanneer Artemis erachter komt dat iedere elf een magisch boek bezit, steelt hij een exemplaar, fotografeert het en mailt het naar zijn Mac. Op ingenieuze wijze kraakt hij de code van het magische boek en ontdekt zo een manier om de elfen hun befaamde goud afhandig te maken. Hij slaagt erin kapitein Holly Short - de eerste vrouwelijke officier van de elfBI - te ontvoeren, wat op grote weerstand stuit van het in verhalen en legenden zo lief afgeschilderde elfenvoik. Zwaarbewapend en uitgerust met de modernste computertechnologie trekken de elfen ten strijde, vastbesloten de misdadige plannen van Artemis in de kiem te smoren...”
Echt een heerlijk boek. Voor de verandering is de hoofdpersoon eens niet de held die de wereld redt van al het kwaad, maar juist de grote badass, die mensen manipuleert en afzet. ‘Maar waarom zou je een boek over een of ander verwend snotjoch van twaalf willen lezen?’ Nou, beste lezer, omdat het zo heerlijk verteld wordt. Het sarcasme tussen de regels door, hoe hij volwassenen voor paal zet, hoe zijn brein in elkaar steekt…
De personages zijn geweldig uitgewerkt, hebben hun sterke punten maar ook zeker hun zwaktes, en er zit zo ontzettend veel vaart en humor in. Me likes.
Normaal gesproken zou ik je de originele versie aanraden, maar met Artemis Fowl zit dat anders. Het is Sci-Fi, dus er zit nogal veel technisch gebazel in. Zelfs bij de Nederlandse versie zat ik soms erbij van *gasp, oké, die pagina moet ik nog eens lezen, de wat-wat met een wie-wat-wat-onator?*
Klik http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/artemis-fowl/1001004004725763/index.html#product_imagesvoor een inkijkexemplaar. Het eerste hoofdstuk is even doorbijten, aangezien je zonder pardon middenin het verhaal wordt gedropt. Je leest er wel makkelijk in, en al snel ben je hooked – ja, ik spreek uit ervaring, haha.
Film
Oké, dit was een zware. Ik heb een kleine selectie gemaakt uit de films die nu echt mijn favoriet zijn en er daar eentje uitgepikt. Even geen Harry Potter, we weten allemaal al dat ik een Potterhead ben en Potter krijgt al genoeg reclame de laatste tijd (vandaar dat Harry ook niet bij mijn favoriete boek stond. Oké, ik beken, stiekem ben ik gewoon verbitterd omdat ik nog steeds geen Pottermore email heb gehad, maar dat blijft tussen ons.)
Back to the subject. Geen Harry Potter dus. Dan kies ik voor … Inception!
Een geniale film van regisseur, schrijver en filosoof Christopher Nolan met o.a. Leo DiCaprio, Joseph Gordon-Levitt en Ellen Page.
Een beschrijving van het verhaal, wederom gaat mijn dank uit naar Bol.com:
“Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) is een ervaren dief, de beste in zijn vakgebied. Dat vakgebied houdt in dat hij geheimen steelt uit het onderbewuste van z'n slachtoffers, terwijl zij zich in de droomstaat bevinden, wanneer de geest het kwetsbaarst is. Dit maakt Cobb een gewilde speler op het vlak van bedrijfsspionage en tegelijkertijd een internationale vluchteling. Nu krijgt hij echter de kans om alles goed te maken: een laatste opdracht kan hem zijn leven teruggeven zoals het vroeger was, maar daarvoor moet hij het onmogelijke doen: in plaats van de diefstal van een idee moeten Cobb en zijn team een idee planten in iemands geest: inception. Dit is echter nog moeilijker dan op het eerste gezicht lijkt, want ze worden gedwarsboomd door een tegenstander die op elke mogelijke zet van Cobb en zijn team anticipeert.”
Een film waarbij je geen seconde kunt verliezen. Het is nogal ingewikkeld en je moet echt goed opletten, de film raast in een vliegende vaart door en de feiten vliegen aan je ogen voorbij, maar het verhaal is geweldig en het is het zeker waard. Het decor is ontzettend mooi gemaakt, en het acteerwerk van de hoofdpersonen is erg sterk.
Album
Op dit moment? Niet zo moeilijk, Origin of Symmetry van Muse!
Een kunstwerkje uit 2001 dat zijn jubileum onlangs vierde op Leeds + Reading 2011. Het album is nogal zwaar. De teksten gaan, kort gezegd, over evolutie, man versus machine en religie. Matt Bellamy (de frontman, componist, schrijver) himself heeft gezegd dat de tekst op zichzelf uitpluizen nutteloos is:
“[Het heeft] geen zin om mijn teksten vanaf een blaadje te analyseren. Je moet juist horen hoe ik ze zing. Aangezien dat wisselt per optreden kunnen ze zoveel dingen beteken. Ik schrijf altijd eerst de muziek, probeer dan te bepalen hoe ik daarbij zingen wil, welke emotie ik erin kwijt wil, en ga daarna pas op zoek naar woorden om de emotie in te vatten. Dit klinkt alsof al je teksten geen werkelijke verhaalwaarde hebben. Toch weet ik zeker dat er genoeg lijn in zit om er iets uit te halen, een boodschap, een gevoel."
Nou, gelukkig maar, want heel erg wijs van de tekst op zich zal je ook niet worden (‘I've seen what you're doing to me; destroying puppet strings to our souls’).
Neem dat stuk tekst, voeg daarbij het drama in Matt zijn stem en de geweldige muziek die de band weet te produceren, en er komt inderdaad een gevoel van drama, choas in me op. Ik voel ergens hysterie, paniek…
Ik weet niet of dit is wat Matt voelt als hij het zingt, maar zo stroomt het door mij. En dat is het geweldige aan Muse, en het grandioze aan dit album: het brengt bij iedereen een ander gevoel op, geheel afhankelijk van het moment.
De nummers vloeien perfect in elkaar over, de muziek is echt onmogelijk goed gecomponeerd. Ieder nummer is anders, maar toch passen ze als totaalplaatje precies in elkaar. Omdat dit album nu al een jaar mijn favoriet is, en omdat het zich al tien jaar onder ons bevindt, verdient het dit momentje extra spotlight.
Enjoy!
Nummer
Hier kan ik heel kort over zijn, momenteel toch echt:
“The song's meaning is to teach people to stand up for themselves and make their own destiny.”
Dat lijkt me duidelijk. Man, wat een episch nummer is dit. Die gitaarsolo’s tussendoor, die drums… Echt, de opbouw in dit nummer, het enthousiasme, de energie – ge.wel.dig.
En, heb ik je weten te overtuigen?
Let there be cake for all our mistakes,
Adios amigos!
Je hebt er vast wel eens van gehoord, het braille schrift. Braille is een speciaal voor blinden ontwikkeld lees en schrijfalfabet. Het is ontwikkeld door Louis Braille (1809-1852 ). Zelf werd hij op zijn 3e blind en ontwikkelde dit schrift om toch schriftelijk te kunnen comminuceren. Hij ontwikkelde en perfectioneerde het tot het in 1829 als bruikbare methode gebruikt kon worden en vanaf 1854 word het als officieel alfabet gezien.
Het braille alfabet is een reliëfalfabet. De letters worden als puntjes in het papier gedrukt. Deze puntje kunnen door middel van de vingertoppen gevoeld en gelezen worden. Het is een systeem bestaande uit zes mogelijke puntjes op een raster van 2 bij 3, wat dus een mogelijkheid van 63 combinaties bied.
Het schrijven van braille gebeurt van rechts naar links, zodat bij omkering van het papier het reliëf van links naar rechts gevoelt kan worden.
Het braille alfabet
Kunnen jullie het ontcijferen?
Natuurlijk is er nog veel meer over het braille te vertellen, er zijn bijvoorbeeld ook hele bibliotheken alleen voor boeken geschreven in het braille schrift. Dit was een beetje de basis, wat is het nou en vooral hoe zien alle letters er uit.
Wat vind jij van Braille?
,
x
- Refuse to settle for anything less than butterflies.
Mijn eerste artikel vanuit mijn nieuwe huisje in Barrow-in-Furness!
In de laatste 2 weken heb ik drie keer van slaapkamer verwisseld, hier dus een voor-na-en-tussenstand artikel.
Mijn slaapkamer in mijn eigen Nederlandse huis:
Fris groen, wit en lekker veel oude houten meubels. (Lang leven kringloopwinkels) Boven mijn bureau een zelfgemaakte "prikbord" van stof. Een heerlijk zacht tweepersoons bed en mijn heilige schilder-kast en kledingkast.
(sorry voor slechte kwaliteit foto's)
Mijn tussendoor slaapkamer in Winchester, waar ik twee weken verbleef met kamp:
De inhoud bevatte een bed, bureau, boeken- en klerenkast, wastafel en spiegel. Ook was er een bijbel aanwezig, waar vreemd genoeg een condoom in verstopt zat, en een aantal briefjes van de vorige "bewoners" van kamer 70/4. (ik moest natuurlijk er ook eventjes iets in schrijven op de dag van vertrek).
En dan nu: mijn kamertje in mijn nieuwe Engelse huisje!
Het heeft vlak voor ik aankwam een opknap-beurt ondergaan, hij is net als mijn kamer in Holland; groen! Verder is hij haast het tegenovergestelde, behalve het feit dat ik hier ook een bureau heb, wel is waar in een andere kleur en voor de verandering genoeg ladens. Een ander pluspunt is dat ik hier een tv heb, met een goede muziekzender, dus 's ochtends tijdens klaarmaken voor school kan ik lekker mee-bleren met de laatste songs! Verder kan je op een van de foto's, als je goed kijkt, mijn Marauders-map spotten op de bovenste plank, die ik natuurlijk niet thuis kon laten. Ik ben éindelijk uitgepakt, nu kan het versieren en decoreren beginnen. Misschien kun je binnekort dus een artikel verwachten over hoe je op een leuke manier je kamer kan bekleden met foto's etc.
Alle drie de kamers waren en zijn heerlijk om te leven, hoewel mijn éigen bed in mijn échte kamer toch wel het aller lekkerste ligt. Oost west thuis best.
Lots of Love.
xxx
Annemarieke, vanuit nu eindelijk barrow if furness: laat het jaar beginnen!
